«Βοτάνια μοσχομύριστα στον ήλιο φρυγανιάζουν.
Σμαράγδια μάτια σου γελούν μύρια απ΄την πρασινάδα.
Πράσινη ελπίδα κατοικεί, νεράϊδα, αμαδρυάδα.»
(Χρυσάνθη Ζιτσαία, Υμνος στον Πάνα στο Νεοελληνικές Γιορτές)

Ο Υμηττός , που όπως φαίνεται δεν παρουσιάζει μορφολογικές δυσκολίες, μπορεί εύκολα να εντυπωσιάσει τον επισκέπτη με την ποικιλία και ιδιαιτερότητα της χλωρίδας και πανίδας του. Μπορεί με βεβαιότητα να προσφέρει στον πεζοπόρο και τον εκδρομέα την ασφαλέστερη και συντομότερη διαφυγή από την πόλη και να αιφνιδιάσει τον περιπατητή με τα χρώματα που «ντύνεται» κάθε εποχή του χρόνου.

Το μεγαλύτερο τμήμα του βουνού ενδείκνυται για πεζοπορία και οικογενειακές εκδρομές, όχι μόνο για την ποικιλομορφία και τον πλούτο της δασικής έκτασης που τον χαρακτηρίζει, μα και για τα ιστορικά μνημεία , που θέλουν τον Υμηττό να εμφανίζεται μια από τις πιο ελκυστικές αποδράσεις από την πόλη.

Στο βόρειο τμήμα του βουνού, όπου η πρόσβαση γίνεται μέσω Καισαριανής , είναι κτισμένα τα τρία από τα έξι μοναστήρια του Υμηττού, σπουδαιότερο των οποίων είναι η Μονή Καισαριανής. Εδώ είναι κτισμένη και η Μονή Αστερίου, η οποία βρίσκεται ψηλότερα στον Υμηττό από τα υπόλοιπα μοναστήρια και θεωρείται κατά πάσα πιθανότητα η παλαιότερη από τις έξι.

Το τοπίο και η θέα που χαρίζει στον πεζοπόρο το βουνό είναι μοναδικά, ενώ μέσα από τον περίπατο μπορεί κανείς να ανακαλύψει και κρυμμένες όμορφες γωνιές.

Κάθε μονοπάτι οδηγεί σε μια νέα έξοδο και φανερώνει στον επισκέπτη μια νέα όψη θέας στην πόλη, που τον περιμένει να επιστρέψει...

Οι προτεινόμενες από εμάς διαδρομές:

(Πηγή : ΓΥΣ)
Διαδρομή 11

Ανισόπεδος Κατεχάκη 1- Διασταύρωση 21- Διασταύρωση 23- Λόφος Ταξιαρχών 9- Διασταύρωση 24- Μονή Καισαριανής 10- Εκκλησάκι Ανάληψης 7- Διασταύρωση Καλοπούλας 16.

Τα περισσότερα αξιοθέατα μπορεί κανείς να δει ακολουθώντας τη διαδρομή 11. Το σπουδαιότερο είναι η Μονή Καισαριανής, την οποία μπορεί κανείς να επισκεφτεί με αυτοκίνητο. Είναι η πιο γνωστή από όλες τις μονές του Υμηττού και μαζί με το αισθητικό δάσος που την περιβάλλει αποτελεί μια πραγματική και σύντομη απόδραση από την πόλη. Είναι κτισμένη πάνω σε αρχαίο ναό, πιθανόν αφιερωμένο στη θεά Δήμητρα, μέρη του οποίου μπορεί να δει κανείς στην αυλή και στο καθολικό της μονής. Εκτιμάται ότι κτίστηκε γύρω στον 11ο αιώνα και θεωρείται ένας από τους ωραιότερους βυζαντινούς ναούς της Αθήνας. Εκτός από το καθολικό διατηρείται από τους βυζαντινούς χρόνους και ο λουτρώνας, που είναι ο καλύτερα διατηρημένος στον ελληνικό χώρο.

Από εκεί ανηφορίζοντας το λόφο βρίσκονται δύο ναοί. Ο ναός των Ταξιαρχών και ένας μισοερειπωμένος ναός, δίπλα στον πρώτο. Εκτιμάται ότι ο ναός των Ταξιαρχών κτίστηκε κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο, γύρω στον 6ο αιώνα μ.Χ. και αργότερα, γύρω στο 10ο αιώνα, στα ίδια θεμέλια κτίστηκε βυζαντινός ναός στον οποίο ακόμα και σήμερα διακρίνονται απομεινάρια αρχαίων ναών. Ο μισοερειπωμένος ναός συμπληρώθηκε την περίοδο της Φραγκοκρατίας στη δεξιά πλευρά με ένα μικρότερο καμαροσκέπαστο ναΐσκο και ονομάστηκε Ναός Αγίου Μάρκου ή Φραγκομονάστηρο.

Διαδρομή 12
Ανισόπεδος Κατεχάκη 1- Καλοπούλα 5- Διασταύρωση Καλοπούλας 16

Η σύντομη αυτή διαδρομή οδηγεί στη θέση Καλοπούλα όπου βρίσκεται και η πηγή της Καλοπούλας. Εικάζεται ότι πρόκειται για την ίδια πηγή την οποία οι αρχαίοι αναφέρουν ως «Κύλλου Πήρα». Δυστυχώς, σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες το νερό δεν είναι πόσιμο, ενώ πάνω στο δρόμο συναντάει κανείς μικρή τεχνητή λίμνη με χρυσόψαρα.

Σίγουρα υπάρχουν και πολλά άλλα μονοπάτια που μπορεί κανείς να ανακαλύψει προχωρώντας.

Στη χαμηλή ζώνη βλάστησης του Υμηττού υπάρχουν οι μεσογειακοί θαμνώνες. Από αυτούς πιο γνωστά είδη είναι: πουρνάρια, φρύγανα, κουμαριές, αγριοτσικουδιές, αγριελιές, χαρουπιές, φιλίκια, μονοετή φυτά, βολβώδη κ.ά. Τη χαμηλή αυτή βλάστηση συμπληρώνει η παρουσία ψηλών πεύκων. Η ανώτερη ζώνη που εκτείνεται από τα 700 μέτρα κι επάνω, περιλαμβάνει μόνο μικρά φυτά. Στην κορυφή υπάρχουν πολλά από τα σπάνια είδη φυτών που ευδοκιμούν στο βουνό. Επειδή στις πλαγιές του Υμηττού έχουν αναπτυχθεί πολλά οικοσυστήματα η πανίδα παρουσιάζει ιδιαίτερο οικολογικό ενδιαφέρον.

Με πάνω από 100 είδη πουλιών (αρπακτικά, μεταναστευτικά, χειμερινούς επισκέπτες, φωλιάζοντα και μη), αρκετά είδη θηλαστικών (κουνάβι, νυφίτσα, αλεπού, λαγός, σκαντζόχοιρος, αρουραίος κ.ά.), ερπετών (οχιά, χελώνα κρασπεδωτή κ.ά.), εντόμων (μέλισσες, πεταλούδες κ.ά.), νυχτερίδων κι αμφιβίων, γίνεται φανερή η οικολογική αξία της περιοχής. Αξίζει να σημειώσουμε ότι τα είδη των πουλιών αποτελούν περίπου το ¼ όλων των ειδών που έχουν καταγραφεί στον ελλαδικό χώρο.